راجب تو حتی با خدا هم نمیتونم حرف بزنم شرمم میآد

تو هیچ تر از هیچی

با این حال من ...

نمیفهمم که چرا یه مدت اجازه نفس کشیدن بهم میدی چی میشه که یدفه راحتم نمیذاری

باورم نمیشه که این منم

هستی این ها رو خوند و گفت هر کس با تو دوسته یا یا عقلش کمه یا مثل من صبرش زیاده و امید داره بلاخره آدم بشی

گفتم تو دلت از جای دیگه پره اصلا دلم خنک شد جواب اون یارو و دادم

هستی گفت اون تقصیری نداشت مثل بقیه نمیدونست تو چه اخلاق گندی داری

مرده شور خودتو و اون و با هم ببرن

حالا دهنتو ببند

هستی رفت و منم منتظر تلفنش شدم یک ساعت نشده بود که زنگ زدو شروع کرد به حرف زدن همیشه اینطوریه 

لابه لای حرف زدناش نصیحت هم میکرد ولی دلچسب نه مثل مامان

آخرشم گفت بهتر نیست یکم هم از اون یکی نعمت خدا استفاده کنی یا اینکه اصلا نداریش

گفتم باشه هستی هر چی تو بگی

هستی خندیدو گوشی و قطع کرد