کاشکی آخرین بار سرم و پایین نمی انداختم

پ.ن کاشکی تو ا ین د نیا کسی جزء خدا بود که میشد همه چیزو بهش گفت

بعضی وقت ها تو زندگی اتفاقاتی می افته،چیزهای میشنویم یا با آدم های جدیدی آشنا میشیم که باعث میشه از عقایدی که برامون سالها با ارزش بوده و افکاری که به هیچ قیمتی حاضر نبودیم کنارش بزاریم  دست میکشیم و پیش خودمون میگیم بابا شاید اینیکی راست میگه شاید تمام این سالها این من بودم که اشتباه میکردم یکم از این غرورم و بذارم کنارو راحت تر زندگی کنم بعد میبینی تا یه مدت چقدر دنیا و آدم هاش قشنگن چقدر همه یه رنگن ولی زمان زیادی نمیگذره که میفهمی فقط میشه به حرفهای خودت و خودت اعتماد کرد میبینی که بهتره محکم سر حرفت و عقیدت بمونی حتی اگه اشتباه هم باشه حداقل دروغ نیست

پ.ن حرف هام بوی تنفر نمیده نه؟

چه واژه دهن پر کنی

بهت گفته بودم آدم زرنگی هستم

خلاصش ف و فرحزاد

از دادن سوتی خودداری کن 

پ .ن  بخشید مخاطب خاص داشت

بهار نیست به باغی که باغبانش نیست .