ما آدم بزرگها خیلی مونده تا بزرگشیم هنوزم که میخوایم بریم جلو یه چشممون به پشته که کسی رو پیدا کنیم تا اگه ترسیدم بهش پناه ببریم  هنوزم خیلی از جاها کم می آرم

مثل اون موقع ها که با خواهر یا برادرمون دعوامون میشد پشت مامان قایم میشیمو بعد یا فحش میدیم یا لگد میندازیم هنوزم جرائت پیدا نکردیم که سینه بدیم جلو اگه حرفمون درست و حقه بلند فریاد بزنیم

هنوز هم همون جوریه ولی شکلش فرق کرده