بعضی وقت ها تو زندگی اتفاقاتی می افته،چیزهای میشنویم یا با آدم های جدیدی آشنا میشیم که باعث میشه از عقایدی که برامون سالها با ارزش بوده و افکاری که به هیچ قیمتی حاضر نبودیم کنارش بزاریم  دست میکشیم و پیش خودمون میگیم بابا شاید اینیکی راست میگه شاید تمام این سالها این من بودم که اشتباه میکردم یکم از این غرورم و بذارم کنارو راحت تر زندگی کنم بعد میبینی تا یه مدت چقدر دنیا و آدم هاش قشنگن چقدر همه یه رنگن ولی زمان زیادی نمیگذره که میفهمی فقط میشه به حرفهای خودت و خودت اعتماد کرد میبینی که بهتره محکم سر حرفت و عقیدت بمونی حتی اگه اشتباه هم باشه حداقل دروغ نیست

پ.ن حرف هام بوی تنفر نمیده نه؟