هیچکس نمیتونه حدس بزنه که اون دختر چقدر بهش فشار آمده که سقوط و انتخاب کرده

پروازی غیر مستقیم به اون دنیا از طبقه دوازدهم پروازی که با نام امام حسین مزین شد

چند روز اول به خدا میگفتم اون فقط ۱۵ سالش بود تو این دنیا انقدر کشیده که تو رو انتخاب کرده با دنیای قشنگ اونور پس نا امیدش نکن

صدای ناله سوگند از گوشم بیرون نمیره چقدر خوشحال بودیم که زنده مونده تو ذهن همه کلمه معجزه جون گرفت ولی فرداش همراه مرگ سوگندهمه چی مرد معجزه  ٬ آرزوهای سوگند

امتحان های ترم پیش بود که موقع خوندن درس تو بالکن میدیدمش. میرفت ٬می آمد بدون اینکه نه من نه اون حدس بزنینیم که چند ماه بعد رفت آمد اونو نشستن من تو بالکن تموم بشه با یه سقوط

کاشکی اینطوری نمیرفت  کاشکی شکنجه هر روز صبح من هم تموم میشد شمردن طبقه ها و توقف شمردن رو طبقه نهم

برای آمرزش سوگند دعا کنید

پ.ن انقدر از دنیا سیر بود  که به نه طبقه راضی نمیشه و میره پشت بام نمیدونم چرا دخترا برای رفتن راه های سخترو انتخاب میکنن باز جای شکرش باقیه که فرصتی برای خودسوزی نداشته